اسناد روضه ها
اسناد و مدارک روضه ها در کتب روایی

روایاتی که در این سایت به آنها اشاره شده است روایاتی است که تاکنون هیئت حضرت علی اکبر (علیه السلام) موفق به جمع آوری شده و مستند در این سایت قرار داده است و به این معنا نیست که روضه های مستند فقط همین تعداد میباشد ما بحول قوه الهی تصمیم داریم یک یک روضه ها را در دراز مدت با اسناد در این وبلاگ قرار دهیم  .

نکته قابل تو جه اینکه سندهایی که در پایان هر روایت نقل شده به این معنا نیست که کل روایت مذکور در هر کدام از سند ها بطور کامل آمده بلکه ممکن است در بعضی قسمتی از روایت و در بعضی کل روایت آمده و مجموع حاصل از سندهای مختلف روایت مذکور گردیده است

منتظر مطالب جدیدترمان باشید .

انتقادات یا پیشنهادات خود را در قسمت نظرات در وبلاگ قرار دهید و سوالات خود را به ایمیل زیر ارسال نمایید و منتظر پاسخ ما باشید .

madarekeshie@yahoo.com

اسناد مدارک روضه سیدالشهدا حرم امام حسین امیرالمومنین پخش زنده امام رضا اسناد روضه سند کلیپ صدا نرم افزار مذهبی مکه مدینه نجف کربلا مشهد پخش مستقیم تصاویر مذهبی عکس های مذهبی شبهات پاسخ به نرم افزار موبایل




طبقه بندی: روضه رسول اکرم ص، روضه امیرالمومنین ع، روضه حضرت فاطمه س، روضه امام حسن ع، روضه امام حسین ع، روضه حضرت زینب س، روضه حضرت عباس ع، روضه حضرت علی اکبر ع، روضه حضرت علی اصغر ع،
نوشته شده در تاریخ شنبه 18 دی1389 توسط مهدی و حسن

پخش مستقیم از مکه مکرمه 

پخش مستقیم از مدینه منوره

پخش مستقیم از حرم امیرالمومنین علیه السلام

پخش مستقیم از حرم سیدالشهدا علیه السلام

پخش مستقیم از حرم کاظمین علیها سلام

پخش مستقیم از حرم امام رضا علیه السلام

پخش مستقیم از حرم حضرت ابوالفضل علیه السلام

پخش مستقیم از حرم حضرت عبدالعظیم حسنی علیه السلام

پخش مستقیم از مسجد کوفه

پخش مستقیم از مسجد سهله

اسناد مدارک روضه سیدالشهدا حرم امام حسین امیرالمومنین پخش زنده امام رضا اسناد روضه سند کلیپ صدا نرم افزار مذهبی مکه مدینه نجف کربلا مشهد پخش مستقیم تصاویر مذهبی عکس های مذهبی شبهات پاسخ به نرم افزار موبایل حسین علی صاحب الزمان امام مهدی باز این چه شورش است نخل خیمه تشنه عزاداری سینه زدن عطش علقمه عجیب دل زیارت امین الله حاج مهدی سماواتی حاج مهدی سلحشور زیارت عاشورا ذکر نایاب حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها آب سوز شیعه جانسوز پاسخ به شبهات اشک بر سید الشهدا طفلان امام صادق علیه السلام مختار زین العابدین



نوشته شده در تاریخ شنبه 18 دی1389 توسط مهدی و حسن

ابن ابى الحديد از ابو الحسن مدائنى نقل ميكند كه گفت : معاويه پس از اينكه با امام (حسن (عليه السلام)) صلح و سازش نمود ، از آن حضرت تقاضا كرد كه براى مردم سخنرانى كند، ولى آن بزرگوار نپذيرفت. معاويه وى را مجبور كرد ؛ آنگاه منبر براى آن حضرت نصب شد. امام حسن (علیه السلام) پس از اينكه بر فراز منبر رفت اين خطبه را خواند :

الحمد لله الذي توحد في ملكه و تفرد في ربوبيته يؤتى الملك من يشاء و ينزعه عمن يشاء

و الحمد لله أكرم بنا مؤمنكم وأخرج من الشرك أولكم وحقن دماء آخركم فبلاؤنا عندكم قديما وحديثا أحسن البلاء إن شكرتم أو كفرتم

أيها الناس إن رب على (عليه السلام) كان أعلم بعلى حين قبضه إليه و لقد اختصه بفضل لم تعتدوا مثله و لم تجدوا مثل سابقته فهيهات هيهات طالما قلبتم له الأمور حتى أعلاه الله عليكم و هو صاحبكم و عدوكم في بدر وأخواتها ، جرعكم رنقا وسقاكم ثم علقا و أذل رقابكم و أشرقكم بريقكم فلستم بملومين على بغضه وأيم الله لا ترى أمة محمد خفضا ما كانت سادتهم و قادتهم بنى أمية و لقد وجه الله إليكم فتنة لن تصدروا عنها حتى تهلكوا لطاعتكم طواغيتكم وانضوائكم إلى شياطينكم فعند الله أحتسب ما مضى و ما ينتظر من سوء دعتكم و حيف حكمكم

(ثم قال) يا اهل الكوفة لقد فارقكم بالأمس سهم من مرامي الله ، صائب علي أعداء الله ، نكال على فجار قريش ، لم يزل آخذا بحناجرها ، جاثما على أنفاسها، ليس بالملومة في أمر الله و لا بالسروقة لمال الله ولا بالفروقة في حرب أعداء الله ، أعطى الكتاب خواتمه و عزائمه ، دعاه فأجابه و قاده فاتبعه لا تأخذه في الله لومة لائم ، فصلوات الله عليه ورحمته.

حمد آن خدائي را كه واحد است در پادشاهيش ، و يكتاست در خدائيش ، و به هر كس كه بخواهد پادشاهي عطا كند ، و از هركس كه بخواهد آن را ميستاند ، و حمد خداي را كه گرامي داشت بخاطر ما مؤمنين شما را ، و از شرك خارج ساخت گذشتگانتان را ، و حفظ نمود خون باقي ماندگانتان را ، پس بلاء ما خاندان از قديم و جديد نزد شما بهترين بلاء بوده چه شاكر و چه كافر باشيد.

ايها الناس! خداى على (بن ابى طالب) كه آن حضرت را قبض روح نمود از وضع او آگاه‏تر بود ، خداى حكيم على (علیه السلام) را به فضيلت و شرافتى اختصاص داده كه شما نظير او را نخواهيد شناخت و نظير سابقه وى را نخواهيد يافت.

هيهات هيهات!! چه امورى كه شما راجع به آنها با على (علیه السلام) تقلب ورزيديد تا اينكه خداى توانا آن حضرت را بر شما برترى داد ، در صورتى كه او مصاحب شما بود. در جنگ بدر و امثال آن با شما كارزار كرد ، لجن بخورد شما داد ، آبهائى كه كرم داشتند بخورد شما داد ، گردن‏هاى شما را ذليل نمود ، شما را دچار غصه و اندوه كرد. بنابراين اگر بغض (علیه السلام) على را داشته باشيد نبايد شما را ملامت كرد!!

آرى ، بخدا قسم امت محمّد (صلّى اللَّه عليه و آله) مادامى كه تحت سرپرستى و حكومت بنى اميه باشد آسايشى نخواهد داشت! خدا فتنه اي و آشوبى متوجه شما كرده كه هرگز نمیتوانيد از آن جلوگيرى كنيد تا اينكه بعلت فرمان بردارى از سركشان و قلدرهاى خود و تمايل شما به اين گونه شياطين هلاك شويد. من ثواب (صبر در) گذشته‏ ها و آن بد رغبتى كه از شما انتظار ميرود و خواب و خيال‏هاى باطل شما را از خدا ميخواهم.

سپس فرمود :

اى اهل كوفه! ديروز يكى از تيرهاى خدا از شما مفارقت كرد ، تيرى كه بر دشمنان خدا اصابت ميكرد ، تيرى كه فجار و تبهكاران قريش را فرارى ميداد ، دائما حنجره‏هاى آنان را ميگرفت ، بر فراز سينه ايشان مینشست. هيچ وقت در راه خدا از ملامت و سرزنش باك نداشت و مال خدا را سرقت نميكرد و از جنگ با دشمنان خدا گريزنده نبود ، ختم‏ها و تعويذهاى قرآن به وى عطا شده بود ، او دعوت خدا را اجابت نمود ، خداى سبحان وى را راهنمائى كرد و او تبعيت كرد. هيچ ملامتى او را از خدمت در راه خدا باز نميداشت. صلوات و رحمت خدا بر او باد.

سپس از منبر فرود آمد.

معاويه گفت : هر كس عجله نمايد خطا ميرود و هر كس صبور باشد به هدف خواهد رسيد ، مرا با خطبه حسن (عليه السلام) چه كار؟!


آدرس

زندگاني امام حسن مجتبي عليه السلام (ترجمه جلد 44 بحار) ص 31

شرح نهج البلاغه ابن ابي الحديد ج 16 ص 28

بحار الانوار (چاپ بيروت)  ج44 ص 42

خصايص الفاطميه ج2 ص 583

قادتنا كيف نعرفهم ج3 ص 513

صحيفه الحسن عليه السلامص 194

موسوعه كلمات امام حسين عليه السلام ص 150

شرح احقاق الحق ج26 ص 494

الروائح المختاره من خطب الامام حسن عليه السلام ص 19

علي خطي الحسين ص 50

جمهره خطب العرب في عصور العربيه الزاهره ج2 ص 13




طبقه بندی: روضه امام حسن ع،
برچسب ها: خطبه امام حسن علیه السلام بعد از صلح با معاویه،
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 14 خرداد1393 توسط مهدی و حسن
آنگاه كه امام مجتبي (عليه السلام) خواست قبل از جنگ با معاويه سپاهيانش را بسنجد و از اينكه اصحاب او اطاعتش مي كنند ، مطمئن شود تا علي الظاهر دوستان از دشمنان شناخته شوند ، و با بصيرت با معاويه و اهل شام رو برو شود ، امر فرمود كه سپاهش براي اقامه نماز جماعت جمع شوند ؛ بعد حضرت بالاي منبر رفت و خطبه اي ايراد نموده و فرمود :

الْحَمْدُ لِلَّهِ كُلَّمَا حَمِدَهُ حَامِدٌ وَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ كُلَّمَا شَهِدَ لَهُ شَاهِدٌ وَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ أَرْسَلَهُ بِالْحَقِّ وَ ائْتَمَنَهُ عَلَى الْوَحْيِ ص أَمَّا بَعْدَ فَوَ اللَّهِ إِنِّي لَأَرْجُو أَنْ أَكُونَ قَدْ أَصْبَحْتُ بِحَمْدِ اللَّهِ وَ مَنِّهِ وَ أَنَا أَنْصَحُ خَلْقَ اللَّهِ لِخَلْقِهِ وَ مَا أَصْبَحْتُ مُحْتَمِلًا عَلَى امْرِئٍ مُسْلِمٍ ضَغِينَةً وَ لَا مُرِيداً لَهُ بِسُوءٍ وَ لَا غَائِلَةً وَ إِنَّ مَا تَكْرَهُونَ فِي الْجَمَاعَةِ خَيْرٌ لَكُمْ مِمَّا تُحِبُّونَ فِي الْفُرْقَةِ وَ إِنِّي نَاظِرٌ لَكُمْ خَيْراً مِنْ نَظَرِكُمْ لِأَنْفُسِكُمْ فَلَا تُخَالِفُوا أَمْرِي وَ لَا تَرُدُّوا عَلَيَّ رَأْيِي غَفَرَ اللَّهُ لِي وَ لَكُمْ وَ أَرْشَدَنِي وَ إِيَّاكُمْ لِمَا فِيهِ الْمَحَبَّةُ وَ الرِّضَا

يعني : ستايش خداوند را به اندازه ستايش هر ستايش كننده اي ، و شهادت مي دهم كه نيست معبودي مگر الله به اندازه شهادت هر شهادت دهنده اي ، و شهادت مي دهم كه محمد صلي الله عليه و آله عبد او و رسول اوست كه او را به حق فرستاده و او را امين وحي قرار داد.

اما بعد! پس بخدا قسم من اميدوارم كه در ستايش خداوند و نعمت او بسر برم و من نصيحت ميكنم خلق خدا را براي خلق او (يعني مراعات مخلوقات را بنمايند) و من صبح نمي كنم در حاليكه حامل كينه اي از مسلماني باشم و اراده شر و هلاكت براي مسلماني نمي كنم و بدرستيكه آنچه اكراه داريد در تجمعتان بهتر است از آنچه كه دوست مي داريد در تفرقه تان.

آگاه باشيد من براي شما خير انديش تر از خودتان به خودتان هستم ، پس مخالفت امر من نكنيد و تصميم مرا رد نكنيد. خداوند من و شما را بيامرزد و من و شما را به چيزي كه در آن محبت و رضا(ي او)ست هدايت فرمايد.

پس در اين هنگام مردم به يكديگر نگاه كردند و گفتند : به نظر شما چه منظوري از اين سخنان دارد؟ و در جواب يكديگر گفتند : به خدا قسم به نظر ما مي خواهد با معاويه صلح كند و كار را به او واگذار نمايد.

پس به هم گفتند : اين مرد(امام حسن مجتبي (عليه السلام)) كافر شده! ، آنگاه به خيمه او حمله ور شدند و آن را غارت كردند ، تا جائي كه سجاده از زير پاي مباركش ربودند ،  پس عبد الرحمن بن عبد الله ازدي به او حمله نموده و عباي او را از شانه اش كشيد. پس آن حضرت نشسته بود در حاليكه شمشيرش در گردن مباركش حمايل بود و ردائي بر شانه نداشت.

سپس اسب خود را طلبيد و سوار شد و گروهي از خاصان و شيعيانش دور او حلقه زده بودند و حملات را از او دفع مي كردند.

آنگاه حضرت فرمود : قبيله ربيعه و همدان را بخوانيد. آن قبيله ها را صدا زدند و آنها آمدند و گرد حضرت را گرفتند و مردم را از او دور كردند.

حضرت از آنجا حركت نمود در حاليكه افرادي غير از خودي ها هم با او بودند پس هنگامي كه از سايه ساباط بدر عبور مي نمود ، مردي از بني اسد كه نامش جراح بن شان بود جلو آمد و ابصار استر او را گرفت در حاليكه در دستش شمشير تيزي بود، گفت: الله اكبر! تو مشرك شدي اي حسن! همان طور كه قبل از تو پدرت مشرك شد ، و در اين هنگام با شمشيرش به ران مبارك حضرت ضربه  زده و آن را مجروح نمود ، تا جائي كه استخوان ران مبارك حضرت آشكار گرديد و حضرت از بي تابي اين ضربه بر گردن خود او افتاد و هر دو روي زمين افتادند.

در اين هنگام يكي از شيعيان امام (عليه السلام) بنام عبد الله خطل طائي به آن ملعون حمله نمود و شمشيرش را از دستش گرفت و شكمش را با آن پاره كرد. و ديگري كه نامش ظبيان بن عمار بود خود را روي او انداخت و بيني او را گرفته و قطع كرد و با قطعه آجري به سر و صورت او كوفت تا او را هلاك كرد و شخص ديگري كه همراه جراح بن شان براي ياري وي آمده بود را هم گرفته و كشت.

آنگاه امام حسن (عليه السلام) را روي تختي قرار داده و حمل كردند تا به مدائن رساندند و در منزل سعد بن مسعود ثقفي كه از طرف اميرالمؤمنين (عليه السلام) والي بود و امام حسن (عليه السلام) هم او را ابقا نموده بود وارد شدند و امام مشغول معالجه جراحتش شد.


آدرس :

الفصول المهمه في معرفه الائمه(ابن صباغ) ج2 ص 722

بحار الانوار ج 44 ص 47

انساب الاشراف ج3 ص 35

كشف الغمه في معرفه الائمه ج2 ص 163

جواهر التاريخ ج3 ص 30

موسوعه شهادت معصومين ج1 ص 409

وفيات الائمه ص 101

رياض الابرار في مناقب ائمه الاطهار ج1 ص 125

سفينه البحار ج2 ص 186

الارشاد في معرفه حجج الله علي العباد

شرح نهج البلاغه ابن ابي احديد ج16 ص 26

ارشاد مفيد ج2 ص 12

مقاتل الطالبين ص 41

اعيان الشيعه ج1 ص 569

قادتنا كيف نعرفهم ج3 ص 487

موسوعه كلمات امام حسن عليه السلام ص 123




طبقه بندی: روضه امام حسن ع،
برچسب ها: لشکریان امام حسن، مجروح ساختن امام حسن توسط یارانش، یاران بی وفای امام حسن، غریبی امام حسن،
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 9 اردیبهشت1393 توسط مهدی و حسن
ابن جميله مي گويد : بعد از آنكه امير المؤمنين (عليه السلام) به شهادت رسيد و فرزندش امام حسن (عليه السلام) جانشين او شد ، در حاليكه آن حضرت با مردم نماز ميخواند (مردم در نماز به او اقتدا كرده بودند) شخصي از بني  اسد به او حمله ور شد و با خنجر به ران پاي مباركش جراحتي وارد كرد در حاليكه آن حضرت در سجده بود؛ كه بخاطر آن يك ماه (در اقوال مختلف دو يا چند ماه هم آمده است) آن حضرت بيمار بود

بعد آن حضرت بالاي منبر رفت و خطبه خواند و فرمود :

يا أهل العراق اتّقوا الله فينا فإنّا اُمراؤكم وضيفانكم ونحن أهل البيت الّذي قال الله عزّوجلّ :

إنّما يريد الله ليذهب عنكم الرّجس أهل البيت ويطهّركم تطهيرا

اي اهل عراق در مورد ما از خدا بپرهيزيد پس بدرستيكه ما اميران شما هستيم كه خداوند عز و جل در مورد ما فرمود :

همانا اراده فرموده خداوند كه هر گونه پليدي را از شما اهل بيت (عليهم السلام) دور گرداند

عده اي پرسيدند : آيا آنها شمائيد؟ فرمود: آري

در آن روز حضرت بگونه اي خطبه خواند كه كسي در مسجد نبود مگر اينكه مي گريست.


آدرس :

موسوعه شهادت معصومين ج1 ص 411

شواهد التنزيل ج2 ص 31

سيماي امام علي عليه السلام در قرآن ص249

مناقب علي بن ابيطالب عليه السلام (ابن مغازلي) ص 308

مجمع الزوائد ج9 ص 172

معجم الكسير ج3 ص 93

تفسير قرآن العظيم (ابن كثير) ج3 ص 495

تاريخ مدينه دمشق ج 13 ص 268

ترجمه الامام حسن (ابن عساكر) ص 180

السيره الحلبيه ج3 ص 359

اربعين في حب امير المومنين عليه السلام ج4 ص 569

موسوعه كلمات امام حسن عليه السلام ص 129

فضائل الخمسه في صحاح سته ج1 ص 241و ج3 ص 255

شرح احقاق حق ج11 ص 158 و ج14 ص 61 و ج19 ص 334 و ج24 ص 30 و ج26 ص 563 و ج32 ص 510 و 524

الشيعه الفرقه الناجيه ج2 ص 242

طهارت آل محمد ص 36 و ص 179

فلك النجاه في الامامه و الصلاه ص 53

علموا اولادكم محبه ال بيت النبي صلي الله عليه و آله ص 24

الصواعق المحرقه ص 139 و 229

الرد النفيس في اباطيل عثمان الخميس ص 57




طبقه بندی: روضه امام حسن ع،
برچسب ها: إنّما يريد الله ليذهب عنكم الرّجس أهل البيت ويطهّر، مجروح ساختن امام حسن علیه السلام، آیه تطهیر، سوره احزاب آیه33،
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 8 اردیبهشت1393 توسط مهدی و حسن
از امام حسين (عليه السّلام) روايت شده است :

هنگامى كه فاطمه زهرا (سلام الله عليها)  قبض روح شد ، حضرت على (علیه السلام) آن بانو را مخفيانه به خاك سپرد و موضع قبر مقدّسش را محو نمود. آنگاه برخاست و رو به سوى قبر مبارك پيغمبر (صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم) كرد و فرمود :
السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَنِّي وَ السَّلَامُ عَلَيْكَ عَنِ ابْنَتِكَ وَ زَائِرَتِكَ وَ الْبَائِتَةِ فِي الثَّرَى بِبُقْعَتِكَ وَ الْمُخْتَارُ اللَّهُ لَهَا سُرْعَةَ اللَّحَاقِ بِكَ قَلَّ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَنْ صَفِيَّتِكَ‏ صَبْرِي‏ وَ عَفَا عَنْ سَيِّدَةِ نِسَاءِ الْعَالَمِينَ تَجَلُّدِي إِلَّا أَنَّ فِي التَّأَسِّي لِي بِسُنَّتِكَ فِي فُرْقَتِكَ مَوْضِعَ تَعَزٍّ فَلَقَدْ وَسَّدْتُكَ فِي مَلْحُودَةِ قَبْرِكَ وَ فَاضَتْ نَفْسُكَ بَيْنَ نَحْرِي وَ صَدْرِي بَلَى وَ فِي كِتَابِ اللَّهِ لِي أَنْعَمُ الْقَبُولِ‏ إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ‏ قَدِ اسْتُرْجِعَتِ الْوَدِيعَةُ وَ أُخِذَتِ الرَّهِينَةُ وَ أُخْلِسَتِ الزَّهْرَاءُ فَمَا أَقْبَحَ الْخَضْرَاءَ وَ الْغَبْرَاءَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَمَّا حُزْنِي فَسَرْمَدٌ وَ أَمَّا لَيْلِي فَمُسَهَّدٌ وَ هَمٌّ لَا يَبْرَحُ مِنْ قَلْبِي أَوْ يَخْتَارَ اللَّهُ لِي دَارَكَ الَّتِي أَنْتَ فِيهَا مُقِيمٌ كَمَدٌ مُقَيِّحٌ وَ هَمٌّ مُهَيِّجٌ سَرْعَانَ مَا فَرَّقَ بَيْنَنَا وَ إِلَى اللَّهِ أَشْكُو وَ سَتُنْبِئُكَ ابْنَتُكَ بِتَظَافُرِ أُمَّتِكَ عَلَى هَضْمِهَا فَأَحْفِهَا السُّؤَالَ وَ اسْتَخْبِرْهَا الْحَالَ فَكَمْ مِنْ غَلِيلٍ مُعْتَلِجٍ بِصَدْرِهَا لَمْ تَجِدْ إِلَى بَثِّهِ سَبِيلًا وَ سَتَقُولُ وَ يَحْكُمُ اللَّهُ‏ وَ هُوَ خَيْرُ الْحاكِمِينَ وَ السَّلَامُ عَلَيْكُمَا سَلَامَ مُوَدِّعٍ لَا قَالٍ وَ لَا سَئِمٍ فَإِنْ أَنْصَرِفْ فَلَا عَنْ مَلَالَةٍ وَ إِنْ أُقِمْ فَلَا عَنْ سُوءِ ظَنٍّ بِمَا وَعَدَ اللَّهُ الصَّابِرِينَ وَاهاً وَاهاً وَ الصَّبْرُ أَيْمَنُ وَ أَجْمَلُ وَ لَوْ لَا غَلَبَةُ الْمُسْتَوْلِينَ لَجَعَلْتُ الْمُقَامَ وَ اللَّبْثَ لِزَاماً مَعْكُوفاً وَ لَأَعْوَلْتُ إِعْوَالَ الثَّكْلَى عَلَى جَلِيلِ الرَّزِيَّةِ فَبِعَيْنِ اللَّهِ تُدْفَنُ ابْنَتُكَ سِرّاً وَ تُهْضَمُ حَقُّهَا وَ يُمْنَعُ إِرْثُهَا وَ لَمْ يَتَبَاعَدِ الْعَهْدُ وَ لَمْ يَخْلُقْ مِنْكَ الذِّكْرُ وَ إِلَى اللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ الْمُشْتَكَى وَ فِيكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَحْسَنُ الْعَزَاءِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْك وَ عَلَيْهَا السَّلَامُ وَ الرِّضْوَان

يا رسول اللَّه! (صلي الله عليه و اله و سلم) سلام من و سلام دخترت فاطمه (سلام الله عليها) بر تو باد ، همان دخترت كه به زيارت تو آمده و در بقعه تو خوابيده و خداوند خواست كه به سرعت به تو ملحق شود.

اى رسول خدا! (صلي الله عليه و اله و سلم) از فراق دختر برگزيده تو صبر و شكيبايى من قليل و اندك شده ، قدرت من از دورى برترين زنان ، فاطمه (سلام الله عليها) ضعيف گرديد، ولى براى مقاومت تأسى نمودن به تو موجب تسليت من خواهد شد. من تو را به دست خود به خاك سپردم ، در صورتى كه جان مقدّس تو در گلو و سينه من بود. آرى آنچه كه در قرآن است مي پذيرم و مي گويم : انّا للَّه و انّا اليه‏ راجعون ،

يا رسول اللَّه! (صلي الله عليه و اله و سلم) آن امانتى را كه به من دادى پس گرفته شد! سپرده باز گرفته شد! فاطمه زهرا (سلام الله عليها) را بردى ،

يا رسول اللَّه (صلي الله عليه و اله و سلم) چقدر اين آسمان سبز و زمين غبار آلود در نظر من تيره و تار است! غم و اندوه من هميشگى گرديده! شب من با بي خوابى مي گذرد! اين غم از قلب من خارج نمي شود تا آن زمانى كه خداوند مرا در آن خانه‏ اى كه تو در آن هستى وارد نمايد! در دلم دردى است كه آن را جريحه‏ دار مي كند و همّ و غمّى است تكان دهنده! چه زود بين ما جدايى افتاد! من درد دل خود را براى خداوند مي گويم.

دخترت به زودى تو را از اينكه امّت تو متحد شدند و حقّ او را پايمال كردند آگاه خواهد كرد! جريان را از فاطمه‏ ات (سلام الله عليها) جويا شو و شرح حال را از وى بخواه! چه غم و غصه‏ هايى كه در دل او جايگزين شدند! او نمي توانست براى كسى درد دل كند. وى همه آنها را براى تو خواهد گفت. خداوند كه بهترين حكم‏ كنندگان است حكم خواهد كرد. سلام من بر شما باد ، سلامى كه به منزله وداع من باشد ، نه آن سلامى كه شما را ترك نمايم ، اگر بازگردم از ملالت و خستگى نيست و اگر نزد قبر تو اقامت گزينم به علّت بدگمانى به آنچه كه خداوند به صابرين وعده ثواب داده نيست.

صبر و شكيبايى مباركتر و نيكوتر است. اگر براى غلبه افرادى كه بر او مستولى شدند نبود بر خود لازم مي دانستم كه نزد قبر تو اقامت گزينم و معتكف گردم و براى اين مصيبت بزرگ نظير زن جوان مرده ناله و فرياد مي كردم. خداوند مي بيند كه دختر تو مخفيانه دفن مي شود! حقّ وى غصب شد! از گرفتن ارث ممنوع گرديد! در صورتى كه از زمان تو تا به حال چندان مدتى نگذشته و ذكر تو متروك نشده است!

يا رسول الله (صلي الله عليه و آله و سلم) من به خداوند شكايت مي كنم و پيمودن راهى كه تو رفتى براى من بهترين تسليت است.

يا رسول اللَّه صلوات خداوند بر تو و سلام و خشنودى خداوند بر فاطمه باد!


آدرس :

كافي (چاپ اسلامي) ج1 ص459 

كافي (چاپدارالحديث) ج2 ص 491

شرح الاخبار في فضائل ائمه الاطهار ج 3 ص 70

نهج البلاغه (صبحي صالح) ص391

امالي مفيد    نص ص 281

دلائل الامامه (چاپ حديثه) ص138

امالي طوسي    نص  109

روضه الواعظين ج1 ص 152

بشاره المصطفي (چاپ قديم)    نص   ص259

مناقب آل ابيطالب (ابن شهر آشوب) ج3 ص 364

شرح نهج البلاغه ابن ابي الحديد ج10 ص 265

طرف من الانباء و المناقب ص 451

كشف الغمه في معرفه الائمه (چاپ قديم) ج1 ص 504

تسليه المجالس و زينه المجالس ج1 570

روضه المتقين (چاپ قديم) ج5 ص 347

شرح كافي (مولي صالح مازندراني) ج7 ص 208

الوافي ج3 ص 748

مراه العقول ج5 ص 324

بحار الانوار (چاپ بيروت) ج 43 ص 193 و 211

زندگاني حضرت زهرا سلام الله عليها (ترجمه ج 43 بحار) ص 633و 671

رياض الابرار ج1 ص 64

تفسير نور الثقلين ج1 ص 337 و ج4 ص 256

تفسير كنز الدقائق و بحر الغرائب ج3 ص 95 و ج10 ص 350

عوالم العلوم ج11 ص 1121 و 1123و 1124

منهاج البراعه في شرح نهج البلاغه ج 11 ص 2 و11 و 36 و 38

سنن امام علي عليه السلام ص 220

صحيفه الزهراء سلام الله عليها (فارسي) ص29

مجمع النورين ص151

محنه فاطمه بعد وفاه رسول الله ص202

موسوعه امام علي بن ابيطالب في الكتاب و السنه و التاريخ ج9 ص 146

موسوعه شهادت معصومين ج 1 247

بيت الاحزان ص 184

مجالس الفاخره في مصائب العتره الطاهره ص 154

شرح احقاق الحق ج10 ص 481 و ج25 ص 551 و ج33 ص 385

اسرار فاطميه ص 337

امام حسين عليه السلام في احاديث الفريقين ج2 ص 193و 196

الامام علي (دكتور جواد جعفر خليلي) ص 215

الانتصار ج7 ص 199

الحق المبين في معرفه المعصومين ص 239

الهجوم علي بيت فاطمه سلام الله عليها ص 142 و 258

اختيار مصباح السالكين ص 393

مسند امام علي عليه السلام ج 8 ص 48

مصادر نهج البلاغه و اسانيده ج3 ص 81

موسوعه احاديث اهل بيت عليهم السلام ج3 ص 136 و ج8 ص 250 و ج11 ص 13 و ج12 ص 137

موسوعه كلمات امام حسين عليه السلام ص 145

نهج السعاده ج1 ص 70

منهاج البراعه ج2 ص 307

قاموس الرجال ج12 ص 324

اعيان الشيعه ج1 ص 322

الانوار العلويه ص 304

قادتنا كيف نعرفهم ج3 ص 247

اهل البيت في الكتاب و السنه ص 274

سيده فاطمه الزهرا سلام الله عليها ص 177

جواهر التاريخ ج1 ص 159

حياه اميرالمؤمنين عن لسانه ج3 ص 43

حياه الامام حسين عليه السلام ج1 ص 274

موسوعه طبقات الفقها ج1 ص20

نهج البلاغه خطب امام علي ج2 ص182

مصباح البلاغه ج2 ص215

شرح الاخبارج3 ص69

شرح نهج البلاغه (ابن ميثم بحراني) ج4 ص2

انوار البهيه ص 63

المراجعات ص 330

الغدير ج9 ص 374

توضيح نهج البلاغه ج3 ص 286

الامام علي بن ابيطالب ص 713

الدليل علي موضوعات نهج البلاغه ص 597 و 964

المعجم الموضوعي لنهج البلاغه ص 115

ترجمه و تفسير نهج البلاغه (محمد تقي جعفري) ج9 ص 151

تصنيف نهج البلاغه ص 169 و 408




طبقه بندی: روضه حضرت فاطمه س،
برچسب ها: انا لله و انا الیه راجعون، روضه حضرت زهرا، عن صفیتک صبری، اما حزنی فسرمد و اما لیلی فمسهد، غم و اندوه من هميشگى گرديده،
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 17 فروردین1393 توسط مهدی و حسن

زمانيكه حضرت زهرا (سلام الله عليها) آگاه شد كه نزديك است از اين دنيا برود ، ام ايمن و اسماء بنت عميس را فرا خواند و به دنبال اميرالمؤمنين (عليه السلام) فرستاد و او را خواست و به او فرمود : اي پسر عمو! حالتي در  خودم مي بينم كه شك ندارم بزودي ساعت به ساعت نزديك است كه به پدرم ملحق شوم ؛ و من تو را وصيت ميكنم به چند چيز كه در دل دارم.

اميرالمومنين (عليه السلام) فرمود :

اوصيني بما احببت يا بنت رسول الله

يعني : به من هر وصيتي دوست كه داري بكن اي دختر رسول خدا (صلي الله عليه و آله و سلم)

پس بالاي سر او نشست و هر كس در اتاق بود خارج نمود.

سپس حضرت زهرا (سلام الله عليها) فرمود :

يا بن عم ما عهدتني كاذبه و لاخائنه ولا خالفتك منذ عاشرتني

يعني : اي پسر عمو! تا كنون مرا دروغگو نيافتي يا خائن نبودم يا مخالفت با تو از زماني كه با من زندگي نمودي نكردم.

پس امير المومنين (عليه السلام) فرمود : پناه بر خدا ، تو دانا تري به خدا و نيكوكار تر و با تقوا تر و گرامي تر و شديد تري در ترس از خدا از اينكه فردا(ي قيامت) توبيخ شوي بخاطر مخالفت با من ؛ بتحقيق كه ناگوار است بر من جدايي از تو و از دست دادن تو كه جز اين نيست كه اين امري است كه چاره اي از آن نيست ؛ بخدا قسم مصيبت رسول خدا (صلي الله عليه و آله و سلم) برايم تكرار شد و بسيار بزگ است درگذشت تو و نبودنت ؛ پس ما از خداييم و به سوي او باز مي گرديم از مصيبتي كه بسيار سنگين و دردناك و ناگوار و غمناك است ؛ بخدا قسم اين مصيبتي است كه تسكيني بر آن نيست ، اندوهي است كه مثل آن وجود ندارد ، سپس هر دو ساعتي گريستند.

آنگاه اميرالمؤمنين (علیه السلام) سر حضرت زهرا (سلام الله عليها) را به سينه مباركش چسباند و فرمود :

اوصيني بما شئت فانك تجديني وفيا امضي كل ما امرتني به و اختارامرك علي امري

يعني : هر وصيتي مي خواهي بكن پس مرا نسبت به وصيت خود وفا دار خواهي يافت و آنچه امر كني انجام مي دهم و خواست تو را بر خواست خود اختيار مي كنم.

حضرت زهرا (سلام الله عليها) فرمود :

جزاك الله عني خير الجزاء

خداوند عوض از من به تو پاداش خير عطا فرمايد.

تو را وصيت ميكنم كه بعد از من با دختر امامه ازدواج كني كه او نسبت به فرزندان من مثل من است كه مردان را از داشتن زن چاره اي نيست ؛ و وصيت ميكنم اي پسر عمو تو را به اينكه بدن مرا در تابوتي بگذاري كه ملائكه صورت آن را به من نشان دادند ؛ و وصيت ميكنم تو را به اينكه هيچ يك از آنان كه بر من ظلم كردند و حقم را گرفتند بر جنازه من حاضر نشوند كه آنها دشمن من و دشمن رسول خدا (صلي الله عليه وآله و سلم) هستند و هيچ يك از آنان و طرفدارانشان بر جنازه من نماز نخواند و من را در شب دفن كن زمانيكه چشمها بسته و همه در خوابند.


آدرس :

روضه الواعظين ج1 ص 151

بحار الانوار ج31 ص 619 و ج 43 ص 192

زندگاني حضرت زهرا سلام الله عليها ص 630

عوالم العلوم ج11 ص 1066 و 1082

طرف من الانباء و المناقب ص 382

حليه الابرارفي احوال محمد و اله الاطهار ج6 ص 319

الانوار البهيه ص 59

اعيان الشيعه ج1 ص 321

اللمعه البيضاء ص 868

جواهر التاريخ ج1 ص 160

حيات اميرالمومنين عليه السلام ج3 ص 222

موسوعه شهادت معصومين ص 247

الحق المبين في معرفه معصومين ص 247

بنور فاطمه اهتديت ص111




طبقه بندی: روضه حضرت فاطمه س،
برچسب ها: وصیت حضرت زهرا به امیرالمومنین، روضه حضرت زهرا، لحظات آخر عمر حضرت زهرا،
نوشته شده در تاریخ جمعه 8 فروردین1393 توسط مهدی و حسن

فاطمه (عليها سلام) بعد از پيامبر (صلي الله عليه و آله و سلم) هميشه سر مباركش با پارچه اي بسته بود و جسم مباركش ضعيف و لاغر شده بود و كمرش خميده شده بود بخاطر مصائبي كه بر او وارد گرديده بود.

و دائما دلگير و غمزده و محزون و گرفتار و دلشكسته واندوهگين بود و چشمانش گريان و دلش سوخته بود و ساعت به ساعت از حال مي رفت و هر چه زمان بیشتر مي گذشت حزنش عظيم تر مي گرديد و گاهي به صورت امام حسن (عليه السلام) و گاهي به صورت امام حسين (عليه السلام) نگاه ميكرد و آن دو بزرگوار در حضور او بودند ؛ پس به آنها ميفرمود :

اين أبوكما الذي كان يكرمكما ويحملكما مرة بعد مرة أين أبوكما الذي كان أشد الناس شفقة عليكما فلا يدعكما تمشيان على الأرض؟ فإنا لله وانا إليه راجعون فقد والله جدكما وحبيب قلبي ولا أراه يفتح هذا الباب ابدا ولا يحملكما على عاتقه كما لم يزل يفعل بكما

كجاست آن پدرتان (اشاره به رسول خدا (صلي الله عليه و آله و سلم)) كه شما را گرامي ميداشت و شما را (بر شانه و در آغوش خود) حمل ميكرد يكي پس از ديگري ، كجاست آن پدري كه از تمام مردم نسبت به شما مهربانتر بود تا جايي كه نمي گذاشت روي زمين راه برويد (كنايه از اينكه شما را به آغوش يا شانه ميگرفت و مي برد) پس انا لله و انا اليه راجعون

بخدا قسم جد شما و حبيب قلبم از نزد ما رفت و ديگر هرگز درب اين خانه را نخواهد گشود و ديگر شما را بر شانه خود نمينشاند چنانچه هميشه با شما چنين رفتار مينمود بيماريش شدت پيدا كرد تا از دنيا رفت.


آدرس :

روضه الواعظين ج1 ص 150

مناقب ال ابي طالب ج3 ص 362

تسليه المجالس و زينه المجالس ج1 ص 567

بحار الانوار ج43 ص 181

زندگاني حضرت زهرا سلام الله عليها ص 614

رياض الابرار في مناقب ائمه الاطهار ج1 ص 63

عوالم العلوم ج11 ص 800و 1080

اعيان الشيعه ج1 ص 319

اللمعه البيضاء ص 861

الانوار العلويه ص 302

قادتنا كيف نعرفهم ج 3 ص 235

موسوعه شهادت معصومين ج1 ص 156 و 235

بيت الاحزان ص 166

الامام حسين عليه السلام في احاديث الفريقينج 2 ص 184

حوار مع فضل الله حول الزهراء ص 240

ماساه الزهراء ج2 ص 146




طبقه بندی: روضه حضرت فاطمه س،
برچسب ها: حزن حضرت زهرا بر شهادت پیامبر، گریه حضرت فاطمه بر پیامبر، مصیبت از دست دادن رسول خدا،
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 20 اسفند1392 توسط مهدی و حسن
اسماء بنت عميس ميگويد :

فاطمه (سلام الله عليها) وصيت نمود كه غير از من و علي (عليه السلام) بعد از مرگش او را غسل ندهيم و غير از من و علي (عليه السلام) او را غسل نداديم.

فاطمه (سلام الله عليها) به اسماء فرمود :

لباسي كه با آن نماز ميخوانم بياور بعد فرمود : باقي كافوري را كه با آن پدرم را غسل دادند در فلان موضع قرار دارد بياور؛ و آن را بالاي سرش گذارد ؛ بعد وضو ساخت و سر را به بالين نهاد و به اسماء فرمود : بالاي سرم بنشين هنگام نماز كه شد مرا براي نماز صدا كن اگربر نخواستم بدان به پدرم ملحق شدم پس به دنبال علي عليه السلام بفرست

وقتي هنگام نماز شد اسماء او را صدا زد كه : الصلاة يا بنت رسول الله

اما جوابي نشنيد و دريافت كه روح از بدن آن بانو مفارقت نموده است؛ گريه ميكرد او را ميبوسيد و ميگفت : اي فاطمه (سلام الله عليها) وقتي به پدرت رسيدي سلام مرا به او برسان ،

در همين هنگام امام حسن و امام حسين (عليهما السلام) وارد شدند و به اسماء گفتند : آيا اين ساعت از روز مادر ما خواب است؟

عرض كرد : اي پسران رسول خدا مادرتان از دنيا رفته است.

آن دو امام خود را بر بدن مادر انداختند ، حسن (عليه السلام) او را ميبوسيد و عرض ميكرد : اي مادر با من تكلم كن قبل از آنكه روح از بدنم جدا گردد و امام حسين (عليه السلام) پاهاي مادر را ميبوسيد و عرضه ميداشت : منم پسرت حسين (عليه السلام) با من سخن بگوي قبل از آنكه قلبم بايستد و بميرم.

اسماء به آنها عرض كرد : اي فرزندان رسول خدا (صلي الله عليه و آله و سلم) به سراغ پدرتان برويد و او را آگاه سازيد.

آنها خارج شدند وقتي به مسجد رسيدند صدا به گريه بلند كردند ، تمام اصحاب متوجه آنها شدند و پرسيدند شما را چه شده كه ميگرييد؟ اي فرزندان رسول خدا (صلي الله عليه و آله و سلم) خداوند چشمان شما را گريان نكند گويا به قبر جدتان نظر نموديد و براي دلتنگي او ميگرييد.

آن دو بزرگوار فرمودند : نه! بخاطر آن ميگرييم كه مادر ما فاطمه (سلام الله عليها) از دنيا رفته است ؛ در اين هنگام اميرالمؤمنين (عليه السلام) با صورت به زمين افتاد و ميفرمود :

بمن العزاء يا بنت محمد كنت بك اتعزي ففيم العزاء من بعدك

اي دختر محمد (صلي الله عليه و آله و سلم) چه كسي آرامش بخش دل غمديده ام باشد ، تا كنون داغ دلم را به تو تسلي ميدادم ، حال پس از تو آرامش را در چه چيز بجويم.


آدرس :

كشف الغمه ج1 ص 500

بحار ج 43 ص 187

زندگي حضرت زهرا (سلام الله عليها) ص 621

عوالم العلوم ج11 ص 1086

الانوار البهيه ص 61

موسوعه كلمات امام حسين (عليه السلام)ص 147

اللمعه البيضاء ص 865

حياه الامام حسين ج1 ص 273

موسوعه شهادت معصومين ج1 ص 233

بيت الاحزان ص 180

اسرار الفاطميه ص 235

الامام حسين في احاديث فريقين ج2 ص 190

بنور فاطمه اهتديت ص 112




طبقه بندی: روضه حضرت فاطمه س،
برچسب ها: بمن العزاء يا بنت محمد كنت بك اتعزي ففيم العزاء من، شهادت حضرت فاظمه، روضه حضرت زهرا، وصیت حضرت زهرا، اسماء بنت عمیس،
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 12 اسفند1392 توسط مهدی و حسن

چون ابو ثمامه عمر بن عبد الله صائدی قتل پی در پی یاران سید الشهدا (علیه السلام) را دید به امام حسین (علیه السلام) عرض كرد :

یا اباعبدالله (علیه السلام) قربانت من میبینم كه این لشكر بتو نزدیك شدند و تا ما كشته نشویم انشاء الله تو را نكشند ؛ من دوست دارم نماز را كه وقتش رسیده بخوانم بعد به نزد خدا بروم.

امام حسین (علیه السلام) سرش را به سمت آسمان بلند نمود و فرمود :

ذكرت الصلاه جعلك الله من المصلین الذاكرین نعم هو وقتها

نماز را یادآوری كردی خداوند تو را از مصلین قرار دهد. آری اول وقت است ؛ از اینها بخواهید از ما دست بردارند تا نماز بخوانیم.

حصین بن تمیم گفت : نماز شما قبول نیست.

حبیب بن مظاهر گفت : بگمانت نماز آل رسول قبول نیست و نماز تو شرابخوار قبول است؟

حصین بن تمیم بر آنها حمله برد و حبیب بن مظاهر پیش رفت و شمشیری به صورت اسب او زد كه اسبش پرید و او از اسب افتاد و یارانش یورش بردند و او را از دست حبیب نجات دادند. و حبیب اینچنین رجز میخواند :

معنی : بودیم اگر كه هم شماره بخدا                    یا نیم بدیم پشت كردید به ما

                                قومی نشناسیم دنی تر زشما

و حبیب در روز عاشورا این رجز را هم میخواند :

معنی :   منم حبیب و پدرم مظهر                         یل نبرد و جنگ من پر شرر

        شما مجهزتر و هم فزون تر                     ما هم شكیباتر و با وفا تر

        دلیل ما هم برتر است و اظهر                   حقا كه اتقی از شما و اعذر
و به لشكر حمله كرد و نبرد شدیدی نمود كه شصت و دو مرد را كشت. تا اینكه مردی از بنی تمیم بر سر او شمشیری زد و تمیمی دیگری نیزه ای به او زد كه روی زمین افتاد ، خواست بر خیزد حصین بن تمیم شمشیری بر سرش زد كه افتاد و آن تمیمی دیگر فرود آمد و سر از بدنش جدا كرد در حالیكه هنوز جان در بدن داشت.

وقتی حبیب بن مظاهر كشته شد امام حسین (علیه السلام) خمیده شد و فرمود :

لله درك یا حبیب ؛ مرد با فضیلتی كه در یك شب قرآن را ختم میكردی. و فرمود : خودم و اصحاب با وفایم را به حساب خدا میگذارم . حصین به آن تمیمی گفت : من در كشتن او با تو شریكم. گفت : بخدا جز من كسی او را نكشته.

حصین به او گفت كه سر او را به من بده به گردن اسبم بیاویزم كه مردم ببینند و بدانند در قتلش شریكم سپس آن را بگیر و بنزد عبید الله زیاد ببر و مرا حاجتی به جایزه آن نیست ؛ او حاضر به این كار نشد و قوم او او را راضی كردند. سر حبیب را به او داد و در گردن اسبش آویخت و در لشكر گردانید سپس به او برگرداند. او سر را به اسب خود آویخت و به قصر ابن زیاد برد كه قاسم بن حبیب (پسر حبیب بن مظاهر) كه در سن نزدیك به بلوغ بود او را دید و سر را شناخت و بدنبال او راه افتاد و همراه او به قصر میرفت و می آمد و توجهش به او (پسر حبیب) جلب شد و از او پرسید : پسر چرا دنبال من راه افتاده ای؟

گفت : چیزی نیست

گفت : آخر خبری هست ، بمن بگو.

گفت : این سر پدر من است آن را به من بده بخاك سپارم.

گفت : پسر امیر راضی نمی شود این سر به خاك رود و من میخواهم از او جایزه خوبی بگیرم.

در جوابش گفت : ولی خدایت كیفر بدی خواهد داد ، بخدا بهتر از توست كه او را كشته ای و بر پدرش میگریست.


آدرس :

وقعت الطفص 229

تسلیه المجالس ج2 ص 291

بحار الانوار ج 45 ص 21

عوالم العلوم ج17 ص 264

مستدرك الوسایل ج8 ص 253

منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه ج 15 ص 301

سفینه البحار ج 1 ص 516 و 652

الصلاه فی الكتاب و سنه ص 201

لواعج الاشجان ص 155

معالم المدرستین ج3 ص 111

موسوعه كلمات امام حسین  ج4 ص 535

الكنی و الالقاب ج1 ص 34

تاریخ طبری ج 4 ص 334

الكامل فی التاریخ ج 4 ص 70

اعیان الشیعه ج1 ص 606

مقتل الحسین ابی مخنف ص 142

كربلا الثوره و الماساه ص 316

من اخلاق الامام حسین ص 239

موسوعه شهادت معصومین ج2 ص 219

ابصار العین فی انصار الحسین ص 120

الاخلاق الحسینیه ص 29

المجالس العاشوریه ص 214 و ص 374

در كربلا چه گذشت 248




طبقه بندی: روضه دیگر یاران کربلا،
برچسب ها: یاران امام حسین، حبیب بن مظاهر، نماز ظهر عاشورا، شهادت حبیب،
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 27 بهمن1392 توسط مهدی و حسن

عمر بن حجاج از سوي فرات با ميمنه سپاه عمر سعد به سپاه سيد الشهدا (عليه السلام) يورش برد و ساعتي بر هم تاختند و مسلم بن عوسجه اسدي از اصحاب امام حسين (عليه السلام) نبرد سختي كرد و اين رجز را ميخواند :

ترجمه :

اگر پرسيد از من پهلوانم                         ز صدر بن اسد شد خاندانم
ستمگر هاي ما از راه دورند                     به جبار صمد كافر بمانم

و در كشتار دشمنان مبالغه فراوان كرد تا بخاك افتاد ، وقتي گرد و غبار فرو نشست او را به خون غلطان ديدند.

امام حسين (عليه السلام) و حبيب بن مظاهر بر بالينش حاضر گرديدند در حاليكه هنوز رمقي داشت و امام اين آيه را تلاوت فرمود : خدا رحمتت كند اي مسلم

و منهم من قضي نحبه و منهم من ينتظر و ما بدلوا تبديلا
يعني : گروهي مهلتشان تمام شد و گروهي ديگر منتظرند اما تبديل (در مشيت الهي) نيست. (احزاب آيه 32)

حبيب بن مظاهربه او گفت : به خاك و خون غلتيدن تو براي من بسيار ناگوار است ، مژده بادت به بهشت. مسلم با صدايي ضعيف جواب داد : خدا تو را به خير مژده دهد.

حبيب به او گفت :

اگر نه اين بود كه ميدانم كه بزودي به دنبال تو روانم دوست داشتم كه هر وصيتي داري به من بگويي تا تو را در آنچه فرمايي بحق و خوشاوندي و هم كيشي خدمت كنم.

مسلم بن عوسجه با انگشت به امام حسين (عليه السلام) اشاره نموده و به حبيب گفت :

اوصيك بهذا الرجل فقاتل دونه حتى تموت

يعني سفارشت ميكنم به اين آقا. كه در كنارش بجنگي تا كشته شوي.

حبيب گفت : به پروردگار كعبه چنين كنم.

بعد از لحظالتي مسلم بن عوسجه در كنار اباعبدالله (عليه السلام) و حبيب بن مظاهر جان داد.

كنيزي داشت كه فرياد كشيد :

وا ابن عوسجتاه ، وا سيداه و گريه ميكرد.

ياران عمربن حجاج هلهله سر دادند كه مسلم بن عوسجه را كشتيم. شبث بن ربعي (از ياران عمر سعد ملعون) به اطرافيانش گفت : مادر بر شما بگريد ، خود را به دست خود كشتيد و براي ديگران از بين برديد ، آيا خرسنديد كه شخصيتي مانند مسلم بن عوسجه را كشتيد؟ قسم به آن كسي كه به او ايمان دارم او را در ميدانهاي با افتخاري براي مسلمانان ديدم ، در روز جنگ سلق آذربايجان هنوز سواران مسلمانان از جا نجنبيده بودند كه او شش تن از مشركان را كشت. آيا مانند او كشته شود و شما خوش باشيد؟!


آدرس :

مثير الاحزان ص 47

بحار الانوار ج 45 ص20

عوالم امام حسين ص 263

لواعج الاشجان ص 153

معالم المدرستين ج3 ص 106

موسوعه كلمات امام حسين  ص532

قبيله بني اسد بن خزيمه ج 5 ص 43

تاريخ طبري ج 4 ص 331

الكامل في التاريخ ج 4 ص 67

البدايه و النهايه ج 8 ص 197

اعيان الشيعه ج1 ص 605 و ج 4 ص 555

مقتل الحسين ص 137

اللهوف ص 64

اللهوف (فارسي مترجم بخشايشي)ص 132

كربلا الثوره و الماساه ص 311

من اخلاق الامام حسين عليه السلام ص 224 و ص 266

موسوعه شهادت معصومين ج2 ص 216

ابصار العين في انصار الحسين ص 104

لمجالس العاشوريه ص 207 و 372

 در كربلا چه گذشت ص 241

 وقعه الطف ص 226

 در سوگ امير آزادي (ترجمه مثير الاحزان) ص 231

 اللهوف (فارسي ترجمه فهري) ص 107

غم نامه كربلا (ترجمه لهوف ) ص 131

تسليه المجالس و زينه المجالس ج 2 ص 289

زندگاني امام حسين (ترجمه جلد 45 بحار) ص 33

عوالم العلوم ج 17 ص 263




طبقه بندی: روضه دیگر یاران کربلا،
برچسب ها: مسلم بن عوسجه، شهادت مسلم بن عوسجه، وصیت مسلم بن عوسجه به حبیب بن مظاهر، اوصیک بهذا الرجل، امام حسین علیه السلام بر بالین مسلم بن عوسجه،
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 24 بهمن1392 توسط مهدی و حسن
غروب تاسوعا شمر آمد و در برابر خيمه هاي ابا عبد الله (عليه السلام) ايستاد در حاليكه نوشته اي در دست داشت و فرياد زد :

اين بنوا اختنا ...

يعني : كجايند پسران خواهران ما و منظورش عباس و جعفر و عبد الله و عثمان فرزندان اميرالمومنين (عليهم السلام) بود و آنها جوابش را ندادند و اكراه داشتند از ملاقاتش ، امام حسين (عليه السلام) به آنها فرمود :

اجيبوه و ان كان فاسقا فانه بعض اخوالكم

يعني : جوابش را بدهيد اگرچه فاسق است چون جزو دایي هاي شما محسوب ميشود

(درعرب ، هم قبيله اي مادر را دایي و هم قبيله اي پدر را عمو ميگفتند)

آنها جلو رفتند و گفتند : چه ميخواهي؟

گفت : شما خواهر زادگان من در امانيد و خود را براي برادرتان حسين (عليه السلام) به كشتن ندهيد و به طاعت يزيد در آييد ، من از عبيد الله زياد برايتان امان نامه آوردم

حضرت عباس (عليه السلام) جواب داد : لعنك الله و لعن امانك اتامننا وبن رسول الله لا امان له؟!

يعني : لعنت بر تو و بر امان تو ، آيا ما در امانيم و پسر رسول خدا (صلي الله عليه و آله و سلم) در امان نباشد؟!

دستانت بريده باد بد اماني براي ما آوردي ، اي دشمن خدا ، به ما دستور ميدهي كه برادر و آقاي خود حسين بن فاطمه (عليه السلام) را رها كنيم و از لعينان و لعين زادگان اطاعت كنيم؟!

ما به امان شما احتياج نداريم امان خدا بهتر است از امان پسر سميه.

و ديگر برادرانش هم همين كلمات را تكرار كردند.


آدرس :

ارشاد مفيد ج2 ص 89

اعلام الوري (النص) چاپ قديم ص237

 ج 1 چاپ جديد ص 454

بحار ج 44 ص 391

رياض الابرار في مناقب ائمه الاطهار عليهم السلام ج1 ص 220

وقعه الطف ص 190

در كربلا چه گذشت (ترجمه نفس المهموم) ص 200

لواعج الاشجان ص 116

معالم المدرستين ج3 ص 87

انساب الاشراف ج3 ص 184

تاريخ طبري ج4 ص 315

اخلاق الحسينيه ص 66

ابصار العين في انصار الحسين عليه السلام  ص59

نهايه الارب في فنون الادب ج2 ص 432

موسوعه امام علي بن ابيطالب عليه السلام ج 1 ص 132

من اخلاق الامام حسين عليه الاسلام ص 213

ليله عاشورا في الحديث و الادب ص 13

مقتل الحسين عليه السلام (ابي مخنف) ص 104

الكامل في التاريخ ج4 ص 56

اعيان الشيعه ج1 ص 600 و ج4 ص 129 و ج7 ص 430




طبقه بندی: روضه حضرت عباس ع،
برچسب ها: غروب تاسوعا، امان نامه شمر لعنت الله علیه برای حضرت عباس علیه ا،
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 24 بهمن1392 توسط مهدی و حسن
سعد بن عبيده مي گويد :

ما براي خنك شدن به همراه عمر سعد (لعنت الله علیه) در آب نهر داخل شده بوديم (آبتني ميكرديم) ناگهان مردي به نزدش آمده بگوش او محرمانه چيزي گفت ، به او گفت ابن زياد (جويره بن بدر تميمي) را مامور كرده كه اگر تو به جنگ اقدام نكني گردنت را بزند.

مي گويد عمر سعد (لعنت الله علیه) از جا برجست به اسب خود سوار شد و سپس اسلحه خود را خواسته و پوشيد و بر پشت اسب سوار بود تا مردم براي جنگ از جا حركت داد ، آري ، مردم را به قصد نبرد حركت داد ولي روز نهم بود و جنگ نشد.


آدرس :

انساب الاشراف (احمدبن يحيي) ج3 ص226

تاريخ طبري (محمد بن جرير) ج4 ص 295

بغيه الطلب في تاريخ الحلب (عمر بن احمد عقيلي) ج6 ص 2638

بدايه و النهايه (ابن كثير) ج8 ص 185

تاريخ مدينه دمشق ج45 ص 53




طبقه بندی: روضه امام حسین ع،
برچسب ها: آبتنی لشکر عمر سعد در فرات، تشنگی اهل بیت علیهم السلام،
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 18 دی1392 توسط مهدی و حسن

ضحاك مشرقي ميگويد : وقتي لشكر عمر سعد (لعنت الله علیه) براي حمله به سمت ما آمدند و چشمشان افتاد به آتشي كه با خار و ني ها در خندق پشت خيمه ها بر افروخته بوديم براي اينكه از پشت به ما حمله نكنند ؛ مردي از لشكر عمر سعد (لعنت الله علیه) كه بر اسبي سوار بود با تجهيزات كامل پيش آمد و با ما سخن نگفت تا اينكه از جلوي خيمه هاي ما عبور نمود و به خيمه هاي ما نگاه كرد و جز آتشي كه زبانه ميكشيد چيزي نديد پس به جاي خود برگشت و با صداي بلند فرياد زد :

اي حسين! در دنيا براي آتش عجله كردي قبل از اينكه روز قيامت بيايد؟!

امام حسين (علیه السلام) پرسيد اين كيست؟ گويا شمر بن ذي الجوشن (لعنت الله علیه) است؟

اصحاب حضرت گفتند : آري خداوند تو را اصلاح فرمايد اين شخص هموست .

امام حسين (علیه السلام) به او فرمود :

يابنَ راعيَهِ الْمَعزي اَنْتَ اَوْلي بِها صِلِيّا

اي پسر زن بز چران تو به آتش براي سوختن سزاوارتري

مسلم بن اوسجه به حضرت عرض كرد : فدايت شوم اي پسر رسول خدا (صلي الله عليه وآله و سلم) آيا او را با تير نزنم توانايي آن را دارم و تيرم هدر نرفته چون يكي از بزرگان فاسقين است و خدا او را در تير رس ما قرار داده است؟

امام فرمود : او را نزن من اكراه دارم كه شروع كننده جنگ باشم .


آدرس :

تاريخ طبري ج 4 ص 321

ارشاد مفيد ج 2 ص 96
مقتل الحسين (ابو مخنف) ص 116
مستدرك الوسايل (حسين نوري) ج11 ص80
بحار الانوار(مجلسي ره)ج 45 ص 5
لواعج الاشجان (محسن امين) ص 123
جامع الاحاديث شيعه (سيد بروجردي) ج13 ص 149
معالم المدرستين(مرتضي عسكري) ج 3 ص 96
موسوعه كلمات امام حسين عليه السلام (جنه الحديث)  ص 509
انساب الاشراف (احمد بن يحيي بن جابر) ج3 ص 187
جواهر المطالب قي مناقب آل علي عليه السلام(محمد بن احمد دمشقي)ج 2 ص 285
جواهر التاريخ(علي كوراني)ج 4 ص 62
كربلا الثوره و الماسات (احمد حسين يعقوب) ص 307
ليله عاشورا في الحديث و الادب(شيخ عبد الله حسن) ص 75
من اخلاق الامام حسين عليه السلام (عبد العظيم مهتدي) ص 212
موسوعه شهادت معصومين (جنه الحديث) ص 198
نهايه الارب في فنون الادب ج 2 ص 439
ابصار العين في انصار الحسين (محمد سماوي) ص 109
الاخلاق الحسينيه (جعفر بياتي) ص 305
مجالس العاشوريه في ماتم الحسينيه (عبد الله بن حاج حسن) 359
علي خطي الحسين عليه السلام (دكتر احمد راسم)ص 123
موسوعه من حياه المستبشرين ج2 ص 80



طبقه بندی: روضه امام حسین ع،
برچسب ها: شمر لعنت الله علیه، جسارت به سیدالشهدا علیه السلام،
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 10 دی1392 توسط مهدی و حسن
مرجع دریافت قالبها و ابزارهای مذهبی
By Ashoora.ir & Blog Skin

قالب وبلاگ